Tuesday, March 18, 2008

Gewoon doen

"No one drop thinks it caused the flood"



Van de week stond de muziek bij mijn wekelijkse sessie conditietraining trommelvliesbeschadigend hard. Toch zei ik er pas na vijf minuten iets van. Toen ik dan eindelijk de stoute schoenen aantrok en de "juf" vroeg de muziek iets zachter te zetten, gingen er zuchten van verlichting en blikken van verstandhouding door de zaal: "Fijn dat je onze gedachten kon lezen!"

Toch apart dat wij (in dit geval) onze oren pijn laten doen omdat we bang zijn dat we de enige zijn die er last van hebben.

Als trainer weet ik maar al te goed dat dit soort processen zich júist in groepen afspelen. Heb je iemand 1:1 dan is de kans dat iemand goed voor zichzelf op komt/ voor zijn eigen mening uitkomt veel groter dan in een groep. Dat is een gegeven waar je als trainer rekening mee kan houden door vooral ook te letten op nonverbale signalen.

Speelt zich in jouw hoofd wel eens het scenario "doe maar gewoon (dan ben je al gek genoeg)" af? Draai het eens om naar "gewoon maar doen"!

"When you do nothing, you feel overwhelmed and powerless. But when you get involved, you feel the sense of hope and accomplishment that comes from knowing you are working to make things better"

Pauline R. Kezer

Beginnen met die free hugs uit het filmpje?

M.

Filmpje door Patapon via Hans en Van impekes

7 comments:

nazdrave1970 said...

Nazdrave1970 hugs Marina!

Let's make the web a better place!

Danniëlle said...

Het ligt bij mij altijd aan het soort muziekje ;-)

Serieus, ik hou in een groepje ook vaak mijn mond omdat ik weet dat iedereen dan naar je gaat kijken en daar kan ik absoluut niet tegen. Word ik nerveus van en dat zie je meteen terug aan de kleur van mijn gezicht... En als er dan ook nog eens tegen je gezegd wordt: "Hé, je wordt rood", dan hou je je mond echt wel de volgende keer!

Edwin Mijnsbergen said...

Hugging rocks :-)

Het is ook wel een beetje te vergelijken met het niet optreden als er iets gebeurt op straat volgens mij. Maar in dat geval is er dan vooral angst dat woede of ellende zich tegen ander keert. Denk ik.

joop said...

Ja, het is altijd "lastiger" om het voortouw te nemen. Toch heb ik er in het algemeen geen moeite mee.
Het geeft me eigenlijk wel een kick.

Qua carrierekansen is het echter misschien niet altijd even slim om bv je mond open te doen tegen de leiding (in een overleg bv), maar ik kan nu eenmaal niet anders...

Marina Noordegraaf .... said...

@ nazdrave: gaan we doen, Nazdrave!

@ daan

wat is er eigenlijk zo erg aan rood worden? maakt je menselijk, toch? :-)

@ edwin

yup!

ik heb (tot nu toe :-)) goede ervaringen met het tussen beide komen bij ruzies op straat. Ik kan niet echt anders en heb het misschien makkelijker (het wordt me eerder vergeven) omdat ik een vrouw ben. Van kwaad, via erger tot bedankt worden! Kicken, hoor!

@ joop

ik denk juist dat het heel slim is! heeft het je ooit iest negatief opgeleverd, dan? En het is wel makkelijk als je gewoon niet anders kan, he?!

Hans said...

Van mij krijg je een virtuele hug.

Marina Noordegraaf .... said...

@ hans

en bij deze krijg je d'r één terug!

www.flickr.com