Het doel van nietjes

Ik ben best blij met mijn huidige nietmachine. Dat is dan ook niet de reden dat ik gisteren een machine kocht waarmee je papier aan elkaar kunt maken zónder nietjes (een nietnietmachine :-)) Nee, de nietnietmachine sprak tot mijn verbeelding. Want wat nou als je een producent van nietjes bent en van de één op de andere dag blijkt dat niemand meer nietjes nodig heeft ..

Wat zijn de nietjes in jouw organisatie?
En hoe worden ze gebruikt?
Als middel?
Of als doel op zichzelf?

Marina

P.S. Tips om blaadjes aan elkaar te maken zonder te nieten? Zie lifehacking

De pijn van veranderen

.
De regelmatige lezer van dit weblog zal het niet zijn ontgaan: als trainer (en als mens trouwens ook) interesseer ik me enorm in veranderingsprocessen.

Wat maakt dat de ene cursist (de ene persoon) veranderingen moeiteloos in zijn werk en leven in lijkt te passen, moeiteloos leert, terwijl de ander daar grote moeite mee heeft. Of sterker nog: denkt dat 'het' zijn of haar tijd wel zal duren?

In de intermediair las ik een paar weken geleden een artikeltje waarin er een definitie werd gegeven voor de mate waarin mensen geneigd zijn te veranderen.

Change function = gebruikerscrisis - (verwachte) pijn bij adoptie

Dat wil zeggen dat iemand enkel verandert als hij denkt dat hij daar beter van wordt. Klinkt logisch, toch? Allereerst moet er een crisis of gemis zijn. Nou hoef je je daar niet persé van bewust te zijn, je kunt er ook bewust van gemáákt worden. Vervolgens moeten de nadelen die je van dat gemis ondervindt, groter zijn dan de (verwachte) pijn die het kost om te veranderen.

Deze boodschap zag ik ook terug in het boek "Presence: Exploring profound change in people, organizations and society" van de auteurs Peter Senge, Otto Scharmer, Joseph Jaworski en Betty Sue Flowers.

Naarmate je meer bereid bent om "de pijn van veranderen" (onzekerheid, angst, de weg kwijt zijn) te accepteren, des te meer kans dat je niet blijft steken in het oplossen van problemen alleen (problemen die "opgelost" zijn, keren namelijk na verloop van tijd weer terug).

Hieronder staat de visuele boekessentie - in het Engels - van Presence.

(ik heb de term boekessentie bedacht voor boeken waarvan ik de boodschap kan waarderen, maar de verpakking waarin die komt minder. In een recensie zou je ook wat over die verpakking moeten zeggen, denk ik)

En zullen we dan nu lekker samen verdwalen? :-)

| View | Upload your own

M.

Foto van een Weekje Waaien op de Wadden (WWW, maar dan offline :-))

Change Heroes kijken verder dan hun eigen gelijk

"Innovation doesn't stop after the big ideas are developed.
In fact, that's just the beginning"

Idris Motee

Welke mensen heb je nodig om ervoor te zorgen dat een idee geen idee blijft, maar ook tot uitvoer komt? Wat maakt iemand een change heroe? Volgens Idris Motee is creativiteit één van de waardevolste eigenschappen van de innovatieve mens. Als ik het plaatje hierboven bekijk dan kan ik me dat levendig voorstellen.

Wat mij vooral opvalt, is dat een creatief mens zich volgens Motee kenmerkt door "The tolerance of ambiguity": het vermogen te leven met verschillen (in mening).

Als je verder kunt kijken dan het (eigen) gelijk dan onstaat de ruimte om te ontmoeten, te luisteren, uit te wisselen, te ontdekken, te leren, te innoveren.

De loopgraven uit,
de wereld in.

"Het gaat niet om winnen en gelijk krijgen, maar om het leven met verschillen", schreef Justine Mol. En dat geldt dus niet alleen voor het voeren van een goed gesprek van mens tot mens, maar het is ook een indicatie voor innoverend vermogen.

Een niveau dieper kun je je afvragen wat maakt dat sommige mensen verder kunnen kijken dan hun eigen gelijk. Onwillekeurig schiet er een flard van een gedicht van Rudyard Kipling door mijn hoofd.

"If you can trust yourself,
when all men doubt you,
but make allowance for their doubting too"

Als je jezelf kunt vertrouwen, dan hoeft een ander niet persé te "bewijzen" dat jij gelijk hebt. En dan komt innovatie pas echt tot bloei.

Heb ik gelijk of niet? :-)

M.