Web 2.0: klaar voor de werkelijkheid? Part II

Het was een leuke dag gisteren. Toch blijft er één ding knagen.

Web 2.0 is voor en door iedereen. Zou het dan niet zo moeten zijn dat een web 2.0 conferentie mindert draait rondom de sprekers en meer rond het publiek? Er kwamen een paar vragen uit de zaal. Er kwamen er zelfs een aantal uit het land via een backchannel. Maar zou het niet mooi zijn als iedereen mee kon doen? Of beter nog: als iedereen zijn of haar kennis ter plekke toe zou voegen?

Hoe dan? Een aantal ideeën:

• Geef deelnemers in ieder geval een stem. Presenteer stellingen en geef het publiek de kans daar middels een elektronische "poll" ja of nee op te zeggen. Iedere bezoeker krijgt dus toegang tot internet. Moet kunnen in Mediaplaza. Toch?
• Laat deelnemers zelf oefenen in kleine groepen (over hoe je dit vorm kunt geven, kun je een hele aparte post schrijven. Wellicht later :-))
  
• Laat iedereen kennis toevoegen in de vorm van een zogeheten "group decision room" (ook wel versnellingskamer genoemd). Je krijgt een vraag, typt je oplossing in op een PC. Vervolgens worden alle oplossingen van alle deelnemers - anoniem - geordend en gepresenteerd op een scherm. Een prachtige manier om in korte tijd gezamenlijk een probleem te bediscussiëren en op te lossen, nieuwe strategieën te definiëren of plannen uit te werken. En iedereen - verlegen of niet - draagt zijn of haar steentje bij. Ideaal voor een interactief congres, lijkt me. Of dit ook voor 200 personen kan, weet ik niet. Maar het zou moeten kunnen, vind ik!
  
• Wellicht kan Twitter hier nog iets in betekenen? Maak alle deelnemers van een conferentie tot vriend van de spreker en laat een ieder opschrijven wat ze toe te voegen hebben.
  
• Iemand andere ideeën waarbij de "Wisdom of the Crowds" ook op een conferentie wordt aangesproken? (Ik realiseer me dat dit weblog nou niet bij uitstek geschikt is om met zijn allen te brainstormen, maar het kan een begin zijn)

Web 2.0 is all about conversation. Idealiter zijn de makers van een congres over web 2.0. de "conversation architects". Ik zou het leuk vinden als jullie met me mee willen denken over manieren om conferentie conversaties in vruchtbare banen te leiden!


voorbeeld van group decision software

M.

Plaatje via

Web 2.0: klaar voor de werkelijkheid?

In zit in de trein op weg naar MediaPlaza te Utrecht (ze hebben daar zelfs multimedia óp het toilet!) . CWIS-Nl organiseert vandaag namelijk de volgeboekte bijeenkomst: "Web 2.0: zijn we klaar voor de werkelijkheid?"

Ter inspiratie scan ik door het boek "Wisseling van de Macht" en noteer alvast één citaat:

"The future is not ahead of us. It has already happened".

Nog maar eens kijken naar het programma: "Jongeren communiceren steeds meer via virtuele omgevingen. Social software, blogs, Hyves, Second Life; termen die we allemaal voorbij zien komen, maar hoe gaat men hier als onderwijs/onderzoeksinstelling mee om? Een aantal gerenommeerde sprekers probeert hiervan een beeld te schetsen".

Aangekomen in MediaPlaza valt het me op dat de gemiddelde leeftijd van het publiek (en mezelf :-)) eind 30 is. Ik vraag me af hoe je wilt leren communiceren met jongeren, zonder ze erbij te betrekken. Maar wellicht doen de docenten die vandaag massaal gekomen zijn, dat wel op andere manieren?

"Op iedere onderwijsinstelling behoren alle poorten open te staan zodat alle mogelijkheden die er via internet zijn, zoals Skype, MSN en bijv. filmpjes uploaden benut kunnen worden", stelt Willem Karssenberg. Maar de praktijk is weerbarstig. Maar Willem zou Willem niet zijn als hij daar geen oplossing voor vond! Hij leert ons vandaag hoe we gesprekken via Skype kunnen opnemen met Pamela. Handig voor cursussen "leren telefoneren" of "vreemde talen" bijvoorbeeld. Maar hij leert ons bovenal hoe we dat kunnen doen zónder de tussenkomst van de ICT-dienst! Alles op USB-stick en gáán!

Ook Indira Reynaert heeft geen zin te wachten tot de afdeling ICT tijd heeft om veranderingen in een ELO door te voeren. Ze nam het heft in eigen handen en startte in Hyves een practicum Nieuwe Media voor haar studenten Communicatie- & Informatiewetenschappen. Voor mij is zij een voorbeeld van een docent die het experiment niet schuwt. En is dat niet wat we nodig hebben in deze tijd?

De presentatie over multi-user game environments in het onderwijs krijgt als kritische reactie uit de zaal: "maar wat voegt een virtuele wereld nou toe aan de echte wereld"?

Ik weet het niet. Maar wat ik wel weet is dat het er niet om gaat dát je moet Hyven, Youtuben, podcasten, social bookmarken, bloggen, chatten of alleandereweb2-en maar dat je je óórdeel uitstelt tot je hebt onderzocht wat het voor je (onderwijspraktijk) kan betekenen. Zoals Indira doet bijvoorbeeld.

"The future is not ahead of us. It has already happened".

En als je je oordeel uit kunt stellen tot de toekomst, dan ben je wat mij betreft klaar voor de werkelijkheid. Hoe die ook moge heten.

M.

Meer lezen? Wow!ter heeft al een kort verslag van alle sessies op zijn blog staan. Op de blog van spreker Pierre Gorissen staan al wat impressies van de dag. Spreker Willem Karssenberg zal zeker volgen. En ook medebloggers Danniëlle van Blog Party, Dappere Bas en Moqub laten vast en zeker van zich horen. Leuk om met jullie in real life kennis te hebben gemaakt vandaag!
----------------------
Swiss Army Knife via