Wat komt er na web 2.0? Het lineaire denken voorbij

"In it's current state, the Web is often described as being in the Lego phase, with all of its different parts capable of connecting to one another".

NY times

Afgelopen donderdag riep Wouter Gerritsma op om te stoppen met het geven van versienummers aan het web. Web 2.0 is inmiddels een ingeburgerd begrip, maar laten we web 3.0 gewoon schrappen uit ons vocabulaire. Het web evolueert. Dat moet voldoende zijn.

Een naam geven aan iets is prima, zolang het de zaak verduidelijkt. Maar dat lijkt niet meer het geval te zijn.

Ook de sprekers van het NVB-congres bleken niet allemaal hetzelfde te verstaan onder web 3.0. Sommigen verstaan er drie-dimensionele omgevingen zoals Second Life onder; anderen hebben het over het semantische web. Maar de evolutie van het web is niet enkel een rebranding van het semantische web.

Ook op internet is web 3.0 populair. Het gaat dan met name over het intelligente web dat denkt en handelt als een mens


Wat voor mij zelf wel wat licht op de mogelijke evolutie van het web schijnt, is de figuur hierboven (bron, pagina 8). (Ik heb deze figuur opgeduikeld toen ik op zoek was naar impopulaire pagina's op het web. Over deze nieuwe hobby van mij later meer :-))

Het mooie aan het bijbehorende artikel is dat het voorstelt dat de evolutie van het web zou kunnen geschieden door 2.0 en semantisch te combineren. Het sociale contextuele web. En wij helpen mee om het te evolueren. Man-computer symbiosis in optima forma.

"Without Web 2.0 technologies and without activating the power of community-based semantic tagging, the emerging semantic web cannot be scaled and broadened to the level, that is needed for a complete transformation of the current syntactic web. On the other hand, current Web 2.0 technologies cannot be used for automatic service composition and open domain query answering without adding machine-understandable content descriptions based on semantic web technologies"

De onderzoekers denken dat tag space mining essentiëel is bij de evolutie van het web:

"Because we want to learn something about the user’s interests, we require tagging data used by the user for himself (as in del.ico.us) and not for others (as in flickr)"

Door dit artikel krijg ik voor het eerst een concreet beeld bij de evolutie van het web.

Al schrijvende, zie ik de grote voordelen van een benadering zoals Wouter die voorstelt. Het mooie van evolutie is namelijk dat de uitkomst open is. En ook dat er meerdere uitkomsten mogelijk zijn.

Uit die ene vis die ooit het land op schijnt te zijn gekropen, is tenslotte ook een hoop diversiteit ontstaan.

En stel je nou eens voor dat we die allemaal vis 2.0 of vis 3.0 hadden blijven noemen ..... :-)

M.

Zoekmachines: scheidsrechters van zichtbaarheid

"searchers of the web (which others call the universe) are generally blithely unaware not only of just how results are selected (we are all unaware of that!) but of the very fact that the issue might be controversial"

Ian H. Witten, Marco Gori, Teresa Numerico

"We want to make you uneasy about how everyone has come to rely on search engines so utterly and completely", schrijven de auteurs van het boek Web Dragons (gespot, gekocht, gelezen). En inderdaad, ik ben op een prettige manier wakker geschud uit mijn comfort zone. (en da's prima want "comfort is just boredom with good PR" :-))

Het boek is "gegeten", maar nog niet verteerd. In deze post probeer ik een begin te maken ..

Informatie is niet neutraal. En is dat ook nooit geweest. Archieven worden vaak gezien als de schatkamers van ons verleden. Maar de implicatie van het hébben van een archief is dat er ook dingen zijn die het NIET bevat. Er is een binnen en een buiten. "Archives do violence to the truth", schrijven de auteurs. Enkel en alleen omdat ze bestaan. De medaille heeft twee kanten.

Op het web wordt de toegang tot documenten mogelijk gemaakt via een tussenpersoon (de zoekmachine) die er zijn eigen waarheid (selectiemethoden) op na houdt. Het aantal links naar jouw pagina (een indicatie voor de autoriteit) bepaalt mede waar je pagina in de zoekresultaten verschijnt. Maar mensen kunnen alleen naar jouw pagina linken als ze je pagina vínden. En de meeste documenten worden gevonden met .. zoekmachines.

De zoekers onder ons klikken echter zelden verder dan - pak 'm beet - het 100e zoekresultaat. Dit maakt vele pagina's onzichtbaar. Ze zouden er net zo goed niet kunnen zijn. Hoewel het heel democratisch klínkt dat de pagina's met de hoogste autoriteit bovenaan in je resultatenlijst komen te staan, heeft dit proces een aantal unwanted side-effects:

• Veel pagina's worden nooit door de zoeker ontdekt, zelfs al behoren ze niet tot het deep web
  
• Ranking gaat over populariteit en niet persé over autoriteit
  
• The rich get richer, the poor do not stand a chance
• Gevolg: "A single point of view on the universe (which others call the web)"
  

De huidige zoekmachines zien het web als één geheel. Ze wegen verschillende gezichtspunten alsof het objectieve waarheden zouden zijn. Hoe zorgen we ervoor dat een zoekmachine niet degenereert tot een orakel dat steeds hetzelfde antwoord uitspuugt. Hoe bewaren we diversiteit?

De auteurs voorzien een shift (en dit is al gaande) van information retrieval naar het het erkennen van de sociale natuur van kennis. Het zoeken op het web wordt contextueel! (informatie = feiten in context) En personalisatie is nog maar het begin van het contextuele web. De evolutie van zoekmachines gaat verder. Ze zullen het belang in gaan zien van communities (een netwerk van mensen met een gedeelde interesse).

"The web is an assemblage of millions of interlinked communities. A community is more than a subset of the universe. It is a perspective on it".

Communities kennen hun eigen perspectief, selectie, ranking, waarheid. Door te zoeken bínnen die communities (door de auteurs gedoopt tot digital libraries vanwege de schatten die ze herbergen) wordt het mogelijk om - in return - aan die communities gepersonaliseerde diensten aan te bieden. Er zullen ranking technieken komen die het mogelijk maken je perspectief te kiezen.

Ook nu heeft de medaille twee kanten:

"Tradeoff between personalization (diversity, if you will) and privacy will be one of the most challenging questions to arise in years to come".

Tot nu toe was ik nog huiverig om me aan te melden voor Personalized Search. Maar nu zie ik dat ik mezelf (en andere onontdekte pagina's out there) te kort doe met slechts één perspectief op het universum (which others call the web).

Wie zegt dat het perspectief dat ik straks te zien krijg, beter is? Niemand. Of zoals de filosoof Immanuel Kant zegt:

"We don't know when we have arrived at the truth, because we do not know what the truth is"

Maar het lijkt me wel goed haar van zo veel mogelijk kanten te bestuderen. Voor nu betekent dat voor mij:

Google, Let's get personal!

M.

Foto via