Perspectieven op het web: hoe bepaal je de autoriteit van een website?

.
Populariteit: één perspectief op het internet

Eén van de populairste manieren om de autoriteit van een website te bepalen is haar "populariteit". Maar populariteit is een subjectief begrip. Wat (en vooral wie :-)) bepaalt hoe populair een pagina is? Maakt deze manier van ranken mijn blik op het informatieuniversum niet te eenzijdig? Dit zijn vragen die mij sinds het lezen van het boek Web Dragons bezig blijven houden. Ik dacht dat personalisatie misschien een uitkomst zou zijn. In eerste instantie boor je inderdaad andere pagina's aan, maar als je zoekvoorkeuren bekend zijn, krijg je vervolgens informatie voorgeschoteld die je wereldbeeld bevestigt. Voor sommige onderwerpen is dat natuurlijk prachtig, maar ik blijf er niet wakker van. En dat is wel nodig.

Van de week las ik een artikel van Joe Weinman die me nog eens deed beseffen wat er te kort schiet aan manieren van ranken waarbij zoekmachines een deel van hun oordeel op link analysis baseren. Weinman plaatst daarnaast zijn kanttekeningen bij de rol van het sociale web in het bepalen van de autoriteit van webpagina's. Bij sites als Digg.com of del.icio.us wordt een actieve rol van de gebruiker verwacht. Actief taggen, actief stemmen. Sommige gebruikers wilen dat best doen (en vinden dat zelfs leuk) maar vele anderen nemen die moeite níet, aldus Weinmann. Gevolg: één perspectief op het universum (which others call the web)

Weinman maakt een uitstap naar de horeca om zijn punt te maken ..

Famous Cuisine of Bravo Restaurant: welke kies je?

Stel dat je zin hebt om iets te eten en je kunt kiezen uit twee restaurants die het type eten aanbieden waar je van houdt. Hoe bepaal je of je bij Famous Cuisine moet binnen lopen of bij Bravo Restaurant?

Eén manier om te kiezen is te kijken naar de recensies die het restaurant heeft gehad (en eventueel nog naar het aantal artikelen dat over die recensies geschreven is). Maar voordat je gaat zoeken naar deze recensies, werp je een blik ín de restaurants. En wat blijkt: het restaurant met de aansprekende naam Famous Cuisine is helemaal leeg! De eigenaar staat met smekende ogen voor de deur: of je alsjeblieft binnen wilt komen. Al is het maar voor een glas water ..

Het andere restaurant Bravo Restaurant zit vol met gelukkige eters die hun champagne glazen in de lucht houden en volop lachen terwijl ze de ober wenken om meer eten te brengen. Er vormen zich rijen wachtenden ..

OK, als je écht, écht honger hebt, kies je voor Famous Cuisine misschien. Maar als je een vergelijkend warenonderzoek aan het doen was, dan zou je Bravo Restaurant waarschijnlijk hoger op de lijst zetten.

De les?

"Weighted citation counting and other link analysis methods are interesting, but real-world traffic may be a much better criterion for ranking", aldus Weinman.

Volgens Weinman volgen zoekmachines en search portals hun klanten niet meer op het moment dat ze in het restaurant zijn aangekomen. Ze weten dus ook niet hoe het komt dat de klant vervolgens niks bestelt:

"Did he decide to use a competing portal? Take a lunch break? Get crushed by a meteorite?"

Het zou zo allemaal maar kunnen ..... :-)

Real World Traffic

Veel sites houden hun real-world traffic bij. Maar "most viewed stories" zijn meestal alleen een rangschikking van informatie op het betreffende domein. Ook dit gezichtspunt is relatief.

Wat is dan de oplossing? Volgens Weinman moeten we een deel van het bepalen van de autoriteit van pagina's over laten aan network service providers :

"Without intruding on anyone’s privacy, anonymous statistical sampling of traffic delivered from websites could determine which sites and pages are more frequently accessed. And not only could it be determined whether sites or pages are getting more traffic, but also whether diners are leaving after the first bite of their appetizer, or staying to enjoy the entire meal"

Ik zie de logica daar wel van in. Maar dan nog mis ik iets.

Om druk bezocht te worden moet er tenminste íemand zijn die van het bestaan van je restaurant afweet. Voor nieuwe restaurants die niet actief aan de weg timmeren is die kans klein. Maar - even vooropgesteld dat de kwaliteit van het eten subliem is - zou iedereen het niet geweldig vinden om juist dát restaurantje te ontdekken? Dat restaurant aan het einde van het universum?

(On)gewenst ontwikkelingswerk?

Begrijp me niet verkeerd: ik heb niks tegen populaire sites an sich. Het lijkt me gewoon leuk om die kwalitatief goede restaurants die nu weinig tot geen kans krijgen, in het zonnetje te zetten. Noem het ontwikkelingswerk :-)

Komt gelijk de "Ja, maar" om de hoek kijken. Misschien wíllen sommige restaurants wel helemaal niet populair zijn. Zij zitten goed in hun niche. In hun impopulaire niche zijn ze populair en dat volstaat prima. De long tail redt zichzelf wel, zeg maar. Daar hebben ze mijn hulp niet bij nodig.

Maar hoe zit het dan met restaurants die zich wel richten op een groot publiek, minstens even goed eten serveren als Bravo Restaurant maar hun PR maar niet van de grond weten te krijgen? In dat geval kan het wél zinvol zijn dat ze "ontdekt" worden. Hoewel het misschien niet zoveel zin heeft dat ze door míj ontdekt worden. Het schiet gewoon niet zo op als de ene niet-zo-populaire de andere niet-zo-populaire ontdekt.

Hoewel ...

je weet maar nooit hoe het loopt. Small change cán make a huge difference. Er hoeft maar een connector langs mijn blog te lopen en het "Restaurant at the end of the Universe" even lekker te vinden als ik en tadaah ... we hebben er weer een goed lopend restaurant bij.

Intussen suddert dit onderwerp lekker door in mijn hersenpan, maar ik dien het gerecht nu alvast op. Misschien hebben jullie nog ingrediënten in de aanbieding die er een topgerecht van kunnen maken?

Dan hoor ik het graag!

En dan kan ik het niet laten deze toch al lange post te eindigen met een citaat van Douglas Adams. In "The restaurant at the end of the Universe" schrijft hij:

"There is a theory which states that if everyone discovers exactly what the Universe is for and why it is here, it will instantly disappear and be replaced by something even more bizarre and inexplicable...

... There is another theory which states that this has already happened"

M.

Foto en Foto

Sinterklaasgedichten maken? Live Search helpt

Slim van Live Search. Je zoekmachine promoten door er een "rijmfunctie" in te bouwen. Er zijn natuurlijk nog veel meer rijmwoordenboeken maar Live Search neemt je de stap om die te zoeken uit handen.

Hoe gaat het in zijn werk? Ga naar search.live.nl, typ vervolgens in 'rijm' spatie 'het woord waarop je wilt rijmen'. Uitgeprobeerd met piet. Werkt als een .... liefdeslied :-)

Waarom slim van Live Search?

Volgens een interessante post op Search Engine Watch zijn de top zoekmachines Yahoo, Live Search en Google gelijkwaardig als het gaat om onderwerpen waar veel over te vinden is. Yahoo en Live Search timmeren hard aan de weg om hun ranking te verbeteren, maar habits die hard.

We zijn best trouw aan onze eerste zoekliefde :-)

Maar welke zoekmachine de beste is, hangt af van:

• Aan wie je het vraagt
  
• Hoe deze persoon de relevantie van zoekresultaten beoordeelt
  
• Wat voor vraag je aan de zoekmachine stelt
  
• In welke context je de vraag stelt (de ene zoekmachine rankt bijvoorbeeld meer product-focused, de andere information-focused)
  
• Gewoontes

"Google has momentum. But, if users are given a reason to switch, they may find that they are satisfied with one of the other two. Now, it is less about the product than it is about the marketing".

Daarom slim, dus. Wie weet blijf je al rijmend wel bij Live Search hangen .....

M.

Via Trouw.

Zoekmachines: scheidsrechters van zichtbaarheid

"searchers of the web (which others call the universe) are generally blithely unaware not only of just how results are selected (we are all unaware of that!) but of the very fact that the issue might be controversial"

Ian H. Witten, Marco Gori, Teresa Numerico

"We want to make you uneasy about how everyone has come to rely on search engines so utterly and completely", schrijven de auteurs van het boek Web Dragons (gespot, gekocht, gelezen). En inderdaad, ik ben op een prettige manier wakker geschud uit mijn comfort zone. (en da's prima want "comfort is just boredom with good PR" :-))

Het boek is "gegeten", maar nog niet verteerd. In deze post probeer ik een begin te maken ..

Informatie is niet neutraal. En is dat ook nooit geweest. Archieven worden vaak gezien als de schatkamers van ons verleden. Maar de implicatie van het hébben van een archief is dat er ook dingen zijn die het NIET bevat. Er is een binnen en een buiten. "Archives do violence to the truth", schrijven de auteurs. Enkel en alleen omdat ze bestaan. De medaille heeft twee kanten.

Op het web wordt de toegang tot documenten mogelijk gemaakt via een tussenpersoon (de zoekmachine) die er zijn eigen waarheid (selectiemethoden) op na houdt. Het aantal links naar jouw pagina (een indicatie voor de autoriteit) bepaalt mede waar je pagina in de zoekresultaten verschijnt. Maar mensen kunnen alleen naar jouw pagina linken als ze je pagina vínden. En de meeste documenten worden gevonden met .. zoekmachines.

De zoekers onder ons klikken echter zelden verder dan - pak 'm beet - het 100e zoekresultaat. Dit maakt vele pagina's onzichtbaar. Ze zouden er net zo goed niet kunnen zijn. Hoewel het heel democratisch klínkt dat de pagina's met de hoogste autoriteit bovenaan in je resultatenlijst komen te staan, heeft dit proces een aantal unwanted side-effects:

• Veel pagina's worden nooit door de zoeker ontdekt, zelfs al behoren ze niet tot het deep web
  
• Ranking gaat over populariteit en niet persé over autoriteit
  
• The rich get richer, the poor do not stand a chance
• Gevolg: "A single point of view on the universe (which others call the web)"
  

De huidige zoekmachines zien het web als één geheel. Ze wegen verschillende gezichtspunten alsof het objectieve waarheden zouden zijn. Hoe zorgen we ervoor dat een zoekmachine niet degenereert tot een orakel dat steeds hetzelfde antwoord uitspuugt. Hoe bewaren we diversiteit?

De auteurs voorzien een shift (en dit is al gaande) van information retrieval naar het het erkennen van de sociale natuur van kennis. Het zoeken op het web wordt contextueel! (informatie = feiten in context) En personalisatie is nog maar het begin van het contextuele web. De evolutie van zoekmachines gaat verder. Ze zullen het belang in gaan zien van communities (een netwerk van mensen met een gedeelde interesse).

"The web is an assemblage of millions of interlinked communities. A community is more than a subset of the universe. It is a perspective on it".

Communities kennen hun eigen perspectief, selectie, ranking, waarheid. Door te zoeken bínnen die communities (door de auteurs gedoopt tot digital libraries vanwege de schatten die ze herbergen) wordt het mogelijk om - in return - aan die communities gepersonaliseerde diensten aan te bieden. Er zullen ranking technieken komen die het mogelijk maken je perspectief te kiezen.

Ook nu heeft de medaille twee kanten:

"Tradeoff between personalization (diversity, if you will) and privacy will be one of the most challenging questions to arise in years to come".

Tot nu toe was ik nog huiverig om me aan te melden voor Personalized Search. Maar nu zie ik dat ik mezelf (en andere onontdekte pagina's out there) te kort doe met slechts één perspectief op het universum (which others call the web).

Wie zegt dat het perspectief dat ik straks te zien krijg, beter is? Niemand. Of zoals de filosoof Immanuel Kant zegt:

"We don't know when we have arrived at the truth, because we do not know what the truth is"

Maar het lijkt me wel goed haar van zo veel mogelijk kanten te bestuderen. Voor nu betekent dat voor mij:

Google, Let's get personal!

M.

Foto via

I had a friend named Google

Wow!ter meldt dat hij wel eens heel erg moe wordt van Google. Zijn herkenbare post past in de geluiden die ik de laatste tijd steeds vaker hoor van vrienden en kennissen: ik word zo moehoe van dat Gegoogle! En als je hetzelfde geluid van verschillende kanten hoort, is er wat aan de hand.

We staan niet alleen in onze bevindingen. Dat Google met de ranking aan het klooien zou zijn, zag ik ook op Seroundtable. Er wordt zelfs een mogelijke 'database corruption' geopperd (die dan vervolgens ontkend wordt, maar toch). Klinkt allemaal even niet zo betrouwbaar.

Het probleem met Googlen is dat je er iets instopt en er vervolgens (meestal) ook iets uitkrijgt, maar niet weet wat er onderweg gebeurt. De zogeheten black box. We weten niet wat er achter de schermen gebeurt, maar we kunnen er - aan de hand van onze - veranderende - resultaten - wel naar raden.

Edwin raadt een boek aan waarmee je met Google verborgen informatie boven tafel kunt halen met commando's die Google zelf in ieder geval niet aan de grote klok hangt.
Nog zo'n boek is dat van Tara Calishain: Google Hacks. 100 industrial-strength tips & tools.
Eén van de hacks is bijvoorbeeld het opzoeken van synoniemen. Zoek maar eens naar synoniemen van car volgens Google. Blijkt BMW er ook eentje te zijn! Mmmmm....
Voor de liefhebber is er ook een Google Hacks startpagina.

Ik denk wel dat dit soort boeken en websites kan helpen om minder moe te worden van Google. Als je exacter ben in je vraag, doet de ranking er minder toe. Blijf je vaag in je query, dan bepaalt Google wat je te zien krijgt.

Dat Google niet altijd zo betrouwbaar is, vind ik eigenlijk alleen maar leuk. Dat dwingt je om weer eens bewuster stil te staan bij je zoekgewoonten en ze te heroverwegen (Thnx Google!). En misschien komen andere mooie zoekinstrumenten dan ook weer eens extra onder de aandacht.

Help me to decide
Help me make the most
Of freedom and of pleasure
Nothing ever lasts forever

M.

Plaatje via