.
"The starfish and the spider" is zo'n boek dat je bezig blijft houden. Ik kon het dan ook niet laten er een visuele boekrecensie van te maken.
Het boek lijkt in eerste instantie een pleidooi voor totale anarchie, maar als het boek vordert wordt het plaatje genuanceerder. Het gaat er volgens de auteurs om de "sweet spot" te vinden: een "hybride organisatie" met een optimale balans tussen centralisatie en decentralisatie. Kevin Kelly schreef hier onlangs een inspirerende post over.
Het boek heeft me aan het denken gezet over de succes- en faalfactoren van online communities. Daar ga ik woensdag met Christian over brainstormen.
Zoals ik er nu tegenaan kijk, zie ik alvast drie waarschuwingssignalen waaruit zou kunnen blijken dat een online - meant to be 2.0 - community in 'levensgevaar' is:
- Wat is de ideologie van de community? En delen we die als leden ook met elkaar? Hoe sterk is de ideologie? Zien we elkaar genoeg in levende lijve om het gemeenschapsgevoel in deze te bestendigen?
- Een online community wordt opgezet door een katalysator. Op het moment dat er in de community een hierarchie ontstaat, maak je van de katalysator een baas. Creativiteit verstilt, deelname vermindert. Als er geen gedeelde verantwoordelijkheid ontstaat in een online community dan is die ten dode opgeschreven. (Of je moet een 1.0 community voor ogen hebben).
- In hoeverre mogen we verwachten dat leden die in het dagelijkse leven in een hiërarchische organisatie (een spin) werken, gedijen in een daaruit voortvloeiende decentrale organisatie (zeester). Begrijpen de leden het fundamentele verschil tussen de twee organismen?
M.
Presentatie staat ook op Slideshare
