In andermans schoenen

"Als je een hekel aan iemand hebt,
loop dan eens een kilometer in zijn schoenen.
Dan ben je een kilometer van hem verwijderd
en heb je ook nog zijn schoenen"

Coachingskalender 2007

Toen ik dit citaat een tijd geleden op de scheurkalender zag, heb ik me letterlijk bescheurd van het lachen. Waarom, vroeg ik me af. Waarschijnlijk omdat ik geleerd heb dat je je móet inleven in andermans gevoelens, dat het not done is om te zeggen: "bekijk het maar". Toch is dat wat ik soms het liefste zou zeggen. Maar ik realiseer me tegelijkertijd dat "bekijk het maar" een heuse communicatiest(r)opper is en dat je daarmee het contact met de ander waarschijnlijk verliest. Maar kán ik nog wel contact maken met iemand anders als ik klaarblijkelijk het liefste (met zijn schoenen :-)) weg zou lopen? Of moet ik een stapje terug?

Communicatiest(r)oppers
In boeken over communicatie staat meestal wel een rijtje met handelingen die je beter kunt laten als je met anderen communiceert. Dit rijtje is daar een voorbeeld van.

• Bevelen
• Dreigen
• Moraliseren
• Adviseren
• Beleren
• Oordelen
• Prijzen
• Ridiculiseren
• Interpreteren
• Sussen
• Ondervragen
• Afleiden
• Veralgemeniseren
  

Wat ik uit deze boekjes meestal als boodschap destilleer, is dat het slecht is om de dingen te doen die in bovenstaand rijtje staan. Maar "Gij zult niet ...." werkt niet. Althans niet voor mij. Want dan doe je toch zelf hetzelfde? Erover oordelen dat iemand oordeelt. Of bevelen dat iemand niet beveelt ...

Wat ik nu het mooie vind aan het boekje De giraf en de jakhals in ons is dat deze de jakhals in ons juist níet veroordeelt. We kunnen onze jakhals niet wegdoen, ook al zouden we willen. Die maakt ons juist attent op onvervulde behoeften.

Wat je wel kunt doen, is je giraf (het landdier met het grootste hart) er lekker bij roepen en met mededogen luisteren naar wat jouw jakhals je te vertellen heeft. Stel dat iemand tegen jou zegt: "Dat doe jij nou altijd" en het raakt je om één of andere reden. Dan zijn er volgens schrijfster Justine Mol grofweg vier reacties mogelijk. Die heb ik hieronder visueel gemaakt.




Er is trouwens een groot verschil tussen een giraf zijn en doen alsof. Zodra jij over je eigen oordelen heen contact probeert te maken met een ander, is er eigenlijk al geen werkelijke aandacht meer voor die ander. Even met je giraf naar binnen om te luisteren naar je jakhals (of die nou naar buiten of naar binnen gericht is) kan de druk dan van de ketel halen.

Al schrijvende vind ik het citaat op de scheurkalender al mooier en mooier. Soms is het van levensbelang om even afstand te nemen van iemand anders om je juist te kunnen verdiepen in je eigen (onvervulde) behoeften. Dat zijn we misschien niet gewend, maar pas dan ontstaat de ruimte om écht in andermans schoenen te kunnen lopen.

M.

Foto van schoen van Rabasz
Foto's van giraf via Nedefra en Istenoren
Jakhalzen van Garvacius en Schalk Lubbe

No Comment

Cursuszaal staat helemaal klaar, cursisten nog niet gearriveerd, dus tijd voor nog een postje ...

Via de comments op http://www.enthousiasmeren.nl/ kwam ik terecht op successful-blog.com.

Lizz somt 10 redenen op waarom mensen niet op blogposts reageren.

Kijk en oordeel zelf! Hieronder schrijf ik ze in het Nederlands op in de ik-vorm.

1. Wat je opschrijft is zo compleet dat ik niets anders te zeggen zouden weten dan 'wat goed gedaan'. En dat voelt een beetje dom


2. Je hebt me iets geleerd wat ik nog niet wist en ik wil daar even over nadenken voordat ik een vraag heb. En ik wil mezelf niet in discrediet brengen. Dus ik ga weer verder


3. Ik wil een comment typen, maar dan zie ik dat je alleen maar op een paar vrienden reageert als een soort "ons kent ons"


4. De mensen die op je blog reageren houden van het uitwisselen van meningen en ik weet niet of ik moedig genoeg ben hetzelfde te doen


5. Je reageert eigenlijk niet op comments, dus waarom zou ik er ééntje schrijven? (dat is voor mij een echt afhaker!)


6. Ik vind je blog echt heel leuk, maar ik ben te moe, te druk of iets anders. Ik geef wel weer een andere keer commentaar


7. Je eindigt je posts met een hele grote vraag in de trant van "wat vind je van de Big Bang?" Dat is zo'n grote vraag dat ik daar zo snel geen antwoord op weet


8. Je zet een hek neer door te eisen dat ik inlog voordat ik commentaar geef. Ik heb al zoveel passwords en ik ken je niet goed genoeg om er dat voor over te hebben


9. De inhoud was niet zo boeiend en ik kon er niks van JOU in terug vinden. Het is dezelfde post die ik al op 10 andere blogs heb gelezen. Als ik commentaar zou moeten geven, zou ik je dat moeten vertellen


10. Je post was negatief. De meeste mensen houden daar niet van. Ze willen geen deel uitmaken van negatief spul. Ik geef dus geen commentaar omdat ik er niet mee geidentificeerd wil worden (ik me er niet mee identificeer)

Wat mij betreft geldt haar rijtje ook voor E-mails, notities enzovoort. Heb je enorm veel werk verzet (het is zo compleet) en niemand die reageert!

Mijn cursisten zijn daar! Timing.

CU Later

M.

Plaatje via

Trainen van Groningen tot Middelburg

"Groningers zijn eigenzinnig en onafhankelijk", kopt het persbericht dat de promotie van Jan van den Broek aankondigt. De promovendus dook de Groninger Archieven in en hoopt op 12 april te promoveren op het proefschrift met de titel:

"Groningen, een stad apart.
Over het verleden van een eigenzinnige stad (1000-1600)".

Van den Broek concludeert dat de fysieke afstand van Groningen tot bestuurscentrum Den Haag ook zorgde voor een mentale afstand. "Dit werd nog eens versterkt doordat het de enige grote stad was in het Noorden van het land. Een soort eiland in het midden van een heleboel niets", aldus het persbericht.

Kunnen zijn conclusies wel doorgetrokken worden naar het heden? Van den Broek denkt van wel: "Die eigenzinnigheid en sterke hang naar onafhankelijkheid is toch altijd een typisch trekje geweest van de mensen hier. Al loopt Groningen nu natuurlijk lang niet meer zo uit de pas als vroeger".

Waarom ik dit interessant vind?

Ik geef trainingen van Groningen, Leeuwarden, Hoofddorp, Arnhem tot Middelburg. Nou houd ik niet van stereotypes maar toch moet ik constateren dat het anders is om Groningers les te geven dan Arnhemmers.

Dus toch maar even zwart-wit:

Groningers zeggen precies wat ze denken (komt soms bot over, maar zo bedoelen ze het niet). Middelburgers stellen duidelijkheid op prijs. Hoofddorpers houden van een boodschap verpakt in humor. Als Arnhemmers zeggen dat ze de opdracht morgen - echt waar - in zullen leveren dan bedoelen ze dat het ook best een dagje later kan worden. En in Limburg heb ik nog nooit mogen trainen, dus dat zegt ook wel wat ;-)

Zo zwart-wit is het niet, maar ik ervaar duidelijke verschillen in den lande. Hebben jullie dat ook?

Maar er zijn ook grote overeenkomsten. Uiteindelijk draait trainen overal om hetzelfde: begrijpen en begrepen worden. Dat maakt het trainersvak nou zo boeiend!

M.

PS ik ga de komende dagen undercover in Friesland. Handig voor het geval ik daar in de toekomst nog eens training mocht komen geven :-)

Babylonische spraakverwarring

Afgelopen zaterdag was het Nederlandse dialectendag. Een dag die er - volgens overlevering - nooit geweest zou zijn zonder Babel.

Het verhaal - dat diepe indruk op mij maakte als kind - vertelt hoe de mens een toren wilde bouwen tot in de hemel. God interpreteerde dit als hoogmoed, als gelijk willen zijn aan God. Om de mensen te straffen bedacht hij de Babylonische spraakverwarring. De mensheid viel uiteen in talen en dialecten. De toren is nooit meer afgebouwd, maar de vermeende resten zijn zelfs vanaf de maan te zien.

Is het nu erg dat we uiteen zijn gevallen in talen en dialecten? Wat mij betreft niet. Een taal of dialect geeft je identiteit. Je hoort ergens bij. Neem geheimschrift, SMS-taal, emoticons, meertaligheid, het praten van Drents met je Drentse familie of de accenten waarmee wereldbewoners allemaal op een andere manier Engels praten (beluister het in het Speech Accent Archive).

Verrijking door Verschillen. Of zoals Douwe Draaisma het zegt:

"Bij alle pogingen die we doen om een kosmopolitische instelling te bevorderen moeten we oppassen dat we niet ongemerkt de wereld laten verdwijnen waarin men kosmopoliet kan zijn".

Voor taalpuristen mag chattaal een gruwel zijn, maar als iedereen zich aan dezelfde regeltjes zou houden zouden er géén taalpuristen zijn. Weg identiteit!

quod erat demonstrandum

M.

P.S. Het Meertens Instituut herbergt diverse databanken die ons inzicht geven in het Nederlandse taal- en cultuur erfgoed. Opdat we later weten hoe Babylonisch de spraakverwarring in vroeger tijden was.

Spreekwoordelijke miscommunicatie per E-mail

Van Dale, luistert u?

Ik wil namelijk heel graag een nieuw spreekwoord toevoegen aan de Nederlandsche Taal:

"In het verkeerde mailgat schieten".

E-mail bestaat al een tijdje. De bijbehorende misverstanden ook. Toch lijken we er weinig van te leren. Ik hoor vrijwel dagelijks over E-mails die in het verkeerde mailgat zijn geschoten en waarbij het een hoop energie had bespaard als de betrokkenen even de telefoon hadden gepakt of - beter nog - langs waren gelopen om elkaar ook (non)verbaal even te zien.



De auteur van het boekje E-mails schrijven en versturen stelt voor om je PC van een sticker te voorzien:

"E-mail kan de relatie tussen u en uw gesprekspartner ernstig verstoren".

Een gewaarschuwd mens telt voor twee. Toch? En da's best handig, als je toch naar buiten moet om de strijd te beslechten ...

M.

Staatje via
Poster - uitermate geschikt voor internationale vrouwendag - maken via